• Καλέστε μας +30 210 9321100
Η εφαρμογή των Drones στην Διαχείριση καταστροφών

Η εφαρμογή των Drones στην Διαχείριση καταστροφών

Δρ. Ασπασία Καραμάνου, Αυτοτελής Δ/νση Πολιτικής Προστασίας Περιφέρειας Αττικής

Ξένια Γεωργιάδου, Πανελλήνια Ένωση Πιλότων

Εισαγωγή

Ετυμολογικά ο όρος μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα προέρχεται από τον αγγλικό όρο Unmanned Aerial Vehicle (UAV). Συχνά, αναφερόμαστε σε αυτά χρησιμοποιώντας την αγγλική λέξη drone ή την ελληνική κηφήνας. Η ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας και η μετάβαση της από στρατιωτικό σε πιο εμπορικό προϊόν, ξεκίνησε στις αρχές του 21ου αιώνα. Σήμερα, η εξέλιξη της τεχνολογίας τους έχει φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο έτσι ώστε να χρησιμοποιούνται για πρακτικές εφαρμογές. Η επιστημονική κοινότητα θεωρεί τα drones μια από τις τεχνολογίες του μέλλοντος, λόγω της πληθώρας εφαρμογών και για την υποστήριξη σε κινδυνικές καταστάσεις από φυσικούς και τεχνολογικούς κινδύνους, όπως συνοπτικά θα δούμε στη σημερινή μας παρουσίαση.

Ο έλεγχος και ο χειρισμός ενός μη επανδρωμένου εναέριου οχήματος γίνεται είτε από αυτόνομο σύστημα πλοήγησης είτε από τηλεχειριζόμενο σύστημα πλοήγησης.

Ανάλογα με τις απαιτήσεις της αποστολής τους τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα μπορεί να είναι εξοπλισμένα με διαφορετικά είδη εξειδικευμένων και μη συμβατικών αισθητήρων και συσκευών ανίχνευσης όπως: Lidar/LIght Detection And Ranging, κάμερες οπτικές ή υπέρυθρες, θερμικοί και ακουστικοί αισθητήρες, βιομετρικοί αισθητήρες Wifi, μικρόφωνα, GPS, ραδιοσυχνότητες Rfid κλπ, που τους επιτρέπουν όλο και μεγαλύτερη αυτονομία πτήσεων, αξιοπιστία, ασφάλεια και προσαρμοστικότητα. Δηλαδή, μέσω αλγορίθμων ελέγχου και αναγνώρισης, υπάρχει η δυνατότητα να αντιμετωπίζονται εγκαίρως σφάλματα που έχουν ήδη γίνει αντιληπτά, αλλά και μελλοντικά σφάλματα μέσω αλγορίθμων πρόβλεψης, να δημιουργείται χάρτης πτήσης με δυνατότητα πρόβλεψης κινήσεων, αποφυγής εμποδίων και αναταράξεων και εφαρμογής ειδικού συστήματος πλοήγησης ανάλογα με την εκάστοτε αποστολή τους.

 

Εφαρμογές Drones σε Καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης

Ταχεία Χαρτογράφηση -Εκτίμηση βλαβών και επιπτώσεων της καταστροφής και αρωγής πληγέντων

Κατ’ αρχήν ένα σημαντικό έργο που εκτελείται αυτόνομα με τη χρήση των drones είναι

Εναέρια επιτήρηση μεγάλων ή/και δυσπρόσιτων για τον άνθρωπο χώρων και η ταχεία εναέρια χαρτογράφηση δηλαδή η δημιουργία χαρτών υψηλής ανάλυσης της πληγείσας περιοχής, η οποία μπορεί να διαφέρει εντελώς σε σχέση με την προ-καταστροφική περίοδο. Αυτοί οι χάρτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να γίνουν κατανοητές οι επιπτώσεις της καταστροφής στην περιοχή, δημιουργώντας σε πραγματικό χρόνο χάρτες προτεραιότητας (triage maps) για τις άμεσες ενέργειες απόκρισης και αρωγής των πληγέντων.

Έτσι τα drones μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να διερευνήσουν γρήγορα:

  • Επιλογή κατάλληλων ελεύθερων και ασφαλών χώρων για την προσωρινή στέγαση των πληγέντων
  • Εύρεση βέλτιστων διαδρομών πρόσβασης στις πληγείσες περιοχές για παροχή βοήθειας
  • Επιτήρηση των περιοχών που έχουν εκκενωθεί για την διασφάλιση της επιβολής του νόμου προς αποφυγή φαινομένων λεηλασιών
  • Παράδοση προμηθειών ανακούφισης και αρωγής πληγέντων

Με την εναέρια χαρτογράφηση οι διαχειριστές έκτακτης ανάγκης θα μπορούσαν να καθορίσουν την έκταση της καταστροφής γρήγορα με ακρίβεια σε υψηλή ανάλυση και σε πραγματικό χρόνο, εντοπίζοντας τις βλάβες σε κοινοτικές υποδομές αξιολογώντας τον εκτιμώμενο χρόνο επισκευών και κόστος αποκατάστασης. Οι διαθέσιμες εικόνες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους τοπικούς διαχειριστές για έκτακτες κρατικές επιχορηγήσεις και ενισχύσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό για επισκευή και ανακατασκευή των κατεστραμμένων περιοχών και τις εκτιμήσεις των χρηματικών αποζημιώσεων σε πληγέντες.

Επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης

Ανάλογα με το είδος της καταστροφής η ταχεία χαρτογράφηση της πληγείσας περιοχής είναι πολύ σημαντική όχι μόνο για την εκτίμηση των ζημιών, αλλά ακόμη περισσότερο για να ενισχύσει τη διαδικασία ανταλλαγής πληροφοριών στις ομάδες διάσωσης.

Για παράδειγμα, η ευκαιρία για να επιβιώσουν οι άνθρωποι που βρίσκονται παγιδευμένοι σε κτίρια που έχουν καταρρεύσει εξαρτάται κυρίως από τους τύπους βλάβης των επηρεαζόμενων κτιρίων. Ως εκ τούτου με την ταχεία χαρτογράφηση της πληγείσας περιοχής τα κτίρια μπορούν να χαρακτηριστούν και να καταταχθούν ανάλογα με τη βλάβη την οποία έχουν υποστεί σε ειδική κλίμακα κατάλληλη προς αξιολόγηση των ομάδων διάσωσης προκειμένου να βελτιστοποιήσουν την εργασία τους, ανάλογα με τα κενά των επιζώντων που σχηματίζονται στα ερείπια.[1]

Μια ταχύτερη απόκριση των ομάδων έρευνας και διάσωσης οδηγεί σε υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης που αγγίζει το 90% τα πρώτα 30min ενώ πέφτει σε ποσοστό μόλις 20% την τέταρτη ημέρα.[2] Στον τομέα της επείγουσας ιατρικής υπάρχει ο όρος της «χρυσής ώρας» που αναφέρεται σε μια περίοδο που διαρκεί μία ώρα ή λιγότερο μετά από μία τραυματική κατάσταση ή κάκωση ή ατύχημα ή επείγουσα ιατρική κατάσταση που υπέστη ένα άτομο και για την οποία απαιτείται άμεση ιατρική περίθαλψη προκειμένου να είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα να αποτραπεί ο θάνατος.[3]

Tα drones χρησιμοποιούνται στον εντοπισμό θυμάτων που έχουν θαφτεί κάτω από ερειπωμένα κτίρια μετά από ένα σεισμό ή άλλο καταστροφικό συμβάν, με ταχύτερους ρυθμούς και με μεγαλύτερη ακρίβεια. Η αυτονομία των drones είναι κεντρικής σημασίας για την αποδοχή μιας τέτοιας λύσης από ομάδες έρευνας και διάσωσης. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η χρήση των drones σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης προστατεύει επιπλέον τα μέλη των σωστικών συνεργείων, τα οποία αντιμετωπίζουν επικίνδυνες συνθήκες στην προσπάθεια τους ν’ απεγκλωβίσουν τα θύματα. Καταστρεμμένα κτίρια μπορεί να έχουν επιζώντες που δεν μπορεί κάποιος να τους δει, σε δομές ασταθείς και επικίνδυνες. Εύκολα θα μπορούσε κάποιος να τραυματιστεί προσπαθώντας να εντοπίσει τους παγιδευμένους σε τέτοια κτίρια. Μικρά drones θα μπορούσαν να καθοδηγούνται στο εσωτερικό του κτιρίου προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχουν επιζώντες ή θύματα χωρίς να αγγίζεται η ασταθής δομή με κίνδυνο περαιτέρω κατάρρευσης. Κάμερες θερμικής απεικόνισης ή/και ακουστικοί αισθητήρες ή άλλοι αισθητήρες (πχ ηλεκτρομαγνητικές εκπομπές προσωπικών αντικειμένων θυμάτων ή κινητών τηλεφώνων θα μπορούσαν να προσαρμοστούν στο drone για την εκτίμηση της θέσης των θυμάτων).

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του σεισμού με επίκεντρο στην περιφέρεια Λουσχάν (Lushan) της Κίνας το 2013, μεγέθους Ms 7.0 με 126 νεκρούς και 578 σοβαρά τραυματισμένους.[4] Το έργο των σωστικών συνεργείων της Κινεζικής Διεθνούς Ομάδας Έρευνας και Διάσωσης (Chinese International Search and Rescue Team/CISAR) καθίσταντο δυσχερή, λόγω του ανάγλυφου και δυσπρόσιτου της ορεινής περιοχής που επιχειρούσε. Το Κρατικό Εργαστήριο Ρομποτικής του Ινστιτούτου Αυτοματισμού της Σενγιάνγκ (State Key Robotics Lab at Shenyang Institute of Automation), προσέφερε υποστήριξη στην ομάδα της CISAR με drones. Χρησιμοποιώντας τα βίντεο των drones και ειδικούς αλγόριθμους για την ακριβή ανίχνευση θυμάτων σε κτίρια που είχαν καταρρεύσει, καθοδήγησαν τις επιχειρήσεις απόκρισης σε πραγματικό χρόνο, επιτυγχάνοντας να βελτιώσουν κατά το ήμισυ το χρόνο αναζήτησης των θυμάτων, σώζοντας περισσότερες ζωές.[5]

Ο καταστροφικός σεισμός στην Αιτή στις 13/1/2010 με μέγεθος 7R με 230.000 και τεράστιες υλικές ζημίες και οι 62 ομάδες διάσωσης των 1800 ατόμων που επιχειρούσαν στην περιοχή διέσωσαν 132 άτομα σε 11 ημέρες, αποτελεί άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα καταστροφής που χαρτογραφήθηκε πολύ γρήγορα με τη χρήση των drones βοηθώντας τις ομάδες διάσωσης και τις αρχές να βελτιώσουν τις ζωές των θυμάτων στον απόηχο του σεισμού.[6]

Στις 8 Νοεμβρίου 2013, έγινε ο τυφώνας Χαϊγιάν (Haiyan), γνωστός ως Γιολάντα (Yolanda) ο ισχυρότερος τυφώνας που έχει καταγραφεί ποτέ σε ξηρά και έπληξε κυρίως τις Φιλιππίνες. Οι προετοιμασίες και οι έγκαιρες προειδοποιήσεις έσωσαν πολλές ζωές. Αλλά, παρά όλα αυτά 6.300 άνθρωποι πέθαναν και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι χρειάστηκαν επείγουσα βοήθεια. Οι εταιρίες Danoffice και CorePhil DSI προσέφεραν μη επανδρωμένα αεροσκάφη στις επιχειρήσεις απόκρισης της καταστροφής τα οποία βοήθησαν στην δημιουργία ενημερωμένων χαρτών της περιοχής στον προσδιορισμό των ελεύθερων δρόμων για παροχή βοήθειας, αξιολόγηση των ζημιών, εργασίες διάσωσης κτλ. Οι χάρτες που δημιουργήθηκαν χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια από διαφορετικές ανθρωπιστικές οργανώσεις για την παροχή βοήθειας καθώς και κυβερνητικές οργανώσεις των Φιλιππίνων.[7]

Ο σεισμός στο Νεπάλ (Νepal) με μέγεθος Μw 7,8 έπληξε το κεντρικό τμήμα του, στις 11:56 τοπική ώρα στις 25 Απριλίου 2015. Ο συνολικός αριθμός των νεκρών εκτιμήθηκε σε 8.686 και των τραυματιών σε 16.808 και υπολογίζεται ότι καταστράφηκαν πάνω από μισό εκατομμύρια κτίρια (σχεδόν το 80%). Στην πρωτεύουσα του Κατμαντού έχασαν τη ζωή τους 1.203 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 4.634. Πολλά κτίρια υπέστησαν βλάβες, συμπεριλαμβανόμενων πολλών ιστορικών μνημείων.[8] Μια σειρά από διεθνείς ομάδες βοήθειας και χώρες προσέφεραν ενισχύσεις έκτακτης ανάγκης στην καταστροφή. Ομάδες έρευνας και διάσωσης απεστάλησαν στο Νεπάλ από την Ινδία, Κίνα, το Πακιστάν, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ιαπωνία κτλ. Ορισμένες από τις διεθνείς ομάδες και τα μέσα ενημέρωσης έφεραν drones για την αναγνώριση και τη συλλογή πληροφοριών.[9] Μάλιστα σύμφωνα με την καναδική ανθρωπιστική οργάνωση αρωγής Global Medic στο σεισμό του Νεπάλ υπήρχε η μεγαλύτερη δραστηριότητα σε drone από οποιαδήποτε άλλη καταστροφή μέχρι τότε και τούτο ήταν ένας συνδυασμός δύο παραγόντων: αφενός ότι υπήρχε αποδοχή της χρησιμότητας των drones σε τέτοιες επιχειρήσεις αρωγής και αφετέρου λόγω του πυκνοκατοικημένου της περιοχής η εναέρια αναγνώριση της περιοχής ήταν μια μεγάλη ανάγκη σε αυτό το συμβάν.

Ο ρόλος των επικοινωνιών κατά τη διάρκεια ή μετά από ένα καταστροφικό γεγονός είναι ζωτικής σημασίας για την αξιολόγηση των ζημιών και την παροχή αρωγής. Ωστόσο, ένα φυσικό φαινόμενο μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του υλικού επικοινωνίας ή διακοπή του ενεργειακού εφοδιασμού. Τα Drones αποτελούν μια ελκυστική λύση του προβλήματος αφού μπορούν με γρήγορο τρόπο να αναπτυχθούν και να λειτουργήσουν ως μικρά δίκτυα κινητής τηλεφωνίας για την επέκταση της κάλυψης σε πληγείσες περιοχές.

Τα drones μπορούν να σχηματίσουν ένα δίκτυο πλέγματος (mesh network) που επιτρέπει την μετάδοση δεδομένων από απομακρυσμένες περιοχές σε όλο το εναέριο δίκτυο των drones, ακόμη και στην περίπτωση ολικής καταστροφής της υποδομής των τηλεπικοινωνιών.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση, για το συντονισμό των προσπαθειών ανακούφισης μετά τον τυφώνα Κατρίνα, στη Νέα Ορλεάνη το 2005, -που αποτελεί κατ’ ουσίαν και την πρώτη καταστροφή στην οποία χρησιμοποιήθηκε η ρομποτική τεχνολογία και τα drones – όπου το δημόσιο δίκτυο ήταν εκτός υπηρεσίας και η εταιρία Verizon, ο τοπικός πάροχος δικτύου κινητής τηλεφωνίας, χορήγησε στο προσωπικό έκτακτης ανάγκης το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν τις συχνότητές του. [10]

Διαρροή Επικίνδυνων Υλικών – Βιομηχανικά – Πυρηνικά Ατυχήματα

Τα drones είναι επίσης πολύ αποτελεσματικά και σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος ή διαρροών επικίνδυνων υλικών και μπορεί να είναι και τα μόνα εργαλεία για την αποτελεσματική υποστήριξη της διαχείρισης τέτοιου είδους καταστροφής.

Βιομηχανικές εγκαταστάσεις που έχουν πληγεί από μία φυσική ή ανθρωπογενή καταστροφή παρουσιάζουν σοβαρές πιθανότητες τοξικών κινδύνων για την ανθρώπινη ζωή και το περιβάλλον. Αυτοί οι κίνδυνοι μπορεί να περιορίζονται είτε στην ίδια την εγκατάσταση ή να εξαπλώνονται πέρα από τα όρια της εγκατάστασης στην ευρύτερη περιοχή λόγω των καιρικών ή άλλων επικίνδυνων συνθηκών. Κατοικημένες περιοχές σε κοντινή απόσταση θα πρέπει να εκκενώνονται και ν’ ασφαλίζονται. Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις θεωρούνται αυξημένης επικινδυνότητας λόγω της πιθανής θανατηφόρας ακτινοβολίας που μπορεί να απελευθερωθεί στο περιβάλλον.

Οι εκρήξεις από την πιθανή αυτανάφλεξη πτητικών χημικών ουσιών, ή από θραύση των δοχείων πίεσης ή λέβητες ή από φυσικό αέριο είναι πιθανοί κίνδυνοι για το προσωπικό έκτακτης ανάγκης, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στο σχεδιασμό ετοιμότητας.

Ένα ραδιενεργό περιβάλλον απαιτεί εξοπλισμό ατομικής προστασίας που είναι αφενός ακριβός και αφετέρου άβολος γι αυτούς που τον φορούν. Ανάλογα με τη ραδιενεργό ένταση του υλικού που εμπλέκεται σε ένα τεχνολογικό ατύχημα ακόμη και αν το εμπλεκόμενο προσωπικό έκτακτης ανάγκης είναι σωστά ενδεδυμένο, θα πρέπει να περιορίσει το χρόνο έκθεσής του στη ζώνη της πιθανής πυρηνικής ακτινοβολίας προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος για βλάβη στη σωματική του υγεία και τη ζωή του. Οι Ρώσοι αεροπόροι που χρησιμοποιήθηκαν ως πλήρωμα για τα επανδρωμένα αεροπλάνα προκειμένου να επιθεωρήσουν τη ζημιά στον πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσερνομπίλ δεν θα είχαν χάσει τη ζωή τους από την έκθεση σε ακτινοβολία λίγο καιρό μετά, αν είχαν χρησιμοποιηθεί μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Τα drones χρησιμοποιήθηκαν στο Πυρηνικό Ατύχημα Fukushima (Φουκουσίμα) στις 1/3/2011 στην Ιαπωνία για την αποτύπωση και την αξιολόγηση της καταστροφής στον πυρηνικό αντιδραστήρα στο συγκρότημα που καταστράφηκε από σεισμό και τσουνάμι που ακολούθησε σώζοντας ζωές από τη μη αποστολή ζωντανών παρατηρητών.

Το κύριο έργο που πρέπει να ληφθεί υπόψη στο σχεδιασμό ετοιμότητας σχετικά με τις πτήσεις των drones στον τομέα των τεχνολογικών ατυχημάτων που είναι ζωτικής σημασίας για μια σειρά προκλήσεων είναι:

  • Χρήση διαφόρων ειδών αισθητήρων αερίων για τον εντοπισμό των κινδύνων όπως το φυσικό αέριο ή άλλες χημικές διαρροές
  • Έγκαιρη και ακριβής ταυτοποίηση της κατεύθυνσης της εξάπλωσης των υγρών ή αέριων υλικών
  • Αναζήτηση παγιδευμένων ατόμων ως η πλέον ασφαλής επιλογή
  • Αμελητέα απειλή των πιλότων των drones, στη φάση της παρέμβασης αφού οι θέσεις απογείωσης και προσγείωσης είναι μακριά από τη μολυσμένη περιοχή

Βιολογικοί Κίνδυνοι

Ένα ξέσπασμα μεταδοτικής νόσου με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας είναι ένας άλλος τύπος επικινδυνότητας που απαιτεί την προσωρινή θέση σε καραντίνα της περιοχής.

Αντίστοιχα με πριν και εδώ, οι συσκευές καθαρισμού αέρα και τα φίλτρα στα μέσα ατομικής προστασίας θα πρέπει περιοδικά ν’ αναπληρώνονται, γιατί αν κορεστούν από το επικίνδυνο υλικό θα είναι επικίνδυνα για το προσωπικό έκτακτης ανάγκης. Επιπλέον, όλο το προσωπικό έκτακτης ανάγκης θα πρέπει να περάσει από μια διαδικασία απολύμανσης πριν επιστρέψει στη βάση του για ξεκούραση και ενημέρωση. Αυτές οι διαδικασίες είναι ιδιαίτερα χρονοβόρες και δαπανηρές σε ανθρωποώρες και υλικά. Επίσης, σε περίπτωση που μια περιοχή είναι σε καραντίνα που οφείλεται στο ξέσπασμα μιας νόσου, τα drones θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να προσφέρουν εξοπλισμό και φάρμακα σε αυτούς που βρίσκονται στην ελεγχόμενη περιοχή, χωρίς να εκθέσουν μη μολυσμένα άτομα σε πιθανούς βιολογικούς κινδύνους.

Δασικές Πυρκαγιές

Τα drones μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο και στην αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών, τόσο στην ανίχνευση (detection), τον εντοπισμό (localization), την παρατήρηση (observation) της πυρκαγιάς, όσο και στην παρακολούθηση (monitoring), την επιτήρηση (surveillance) και τον έλεγχο (measuring) της επέμβασης, των αναζωπυρώσεων, της περιμέτρου και της κατευθυντικότητας της πυρκαγιάς σε πραγματικό χρόνο.

Οι δασικές πυρκαγιές προκαλούν τεράστιες σε υλικές και περιβαλλοντικές ζημίες κάθε χρόνο.

Για την αποτελεσματική καταπολέμηση των δασικών πυρκαγιών, η έγκαιρη ανίχνευση και η συνεχής παρακολούθηση κατά την επέμβαση είναι ζωτικής σημασίας.

Οι πυροσβέστες χρειάζονται συχνή και υψηλής ποιότητας ενημερώσεις σχετικά με τη δυναμική εξέλιξη της πυρκαγιάς, προκειμένου να την καταπολεμήσουν αποτελεσματικά και με ασφάλεια.

Ανάμεσα στις πιο σημαντικές παραμέτρους για τη διαχείριση της πυρόσβεσης είναι: [11]

  • Το σχήμα και η θέση του μετώπου της πυρκαγιάς
  • Ο ρυθμός εξάπλωσης (πως αυτό το μέτωπο εξελίσσεται με το χρόνο)
  • Το μέγιστο ύψος φλόγας

Παραδοσιακά, η εξαγωγή πληροφοριών για την υποστήριξη της πυρόσβεσης μέσω διαφόρων συστημάτων που έχουν αναπτυχθεί με δεδομένα που παρέχονται από πυροφυλάκια παρακολούθησης, δορυφόρους, οπτικές και υπέρυθρες κάμερες εδάφους και αυτόματες τεχνικές επεξεργασίας εικόνας για την ανίχνευση πυρκαγιάς συμπεριλαμβανόμενης της ψευδούς απόρριψης συναγερμού, αλγόριθμους ανίχνευσης νέφους καπνού (σε περιπτώσεις που οι οπτικές κάμερες δεν μπορούν να λειτουργήσουν όπως για παράδειγμα τη νύχτα), αισθητήρες LIDAR και τηλεπισκόπησης με χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων (συνήθως για ανίχνευση πυρκαγιών σε απομακρυσμένες περιοχές).

Οι υφιστάμενες τεχνικές παρακολούθησης των δασικών πυρκαγιών αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς. Πολλές από τις νέες τεχνολογίες που έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται και στον τομέα της δασοπυρόσβεσης, παρουσιάζουν διάφορα πρακτικά προβλήματα, όπως χαμηλή αξιοπιστία σε μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες και υψηλό κόστος. Για παράδειγμα, οι χωρικές και χρονικές αναλύσεις των δορυφορικών συστημάτων που προτείνονται για την παρακολούθηση (monitoring) των δασικών πυρκαγιών, είναι ακόμη πολύ χαμηλές για τις ανάγκες της καταστολής των δασικών πυρκαγιών.

Οι πυροσβέστες συχνά εισέρχονται σε μια περιοχή με μικρή γνώση για το πώς κινείται και πού είναι η πυρκαγιά, θέτοντας τη ζωή τους σε κίνδυνο. Γι ‘αυτούς τους λόγους, είναι επιτακτική η ανάγκη να αναπτυχθούν πιο αποτελεσματικές τεχνολογίες της ελέγχου πυρκαγιάς.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης απαιτείται η επισκόπηση και ο συντονισμός των επιμέρους προσπαθειών για την κατάσβεση πυρκαγιών που αφορούν σε αρκετές εκατοντάδες στρέμματα δάσους.

Εναέρια επανδρωμένα οχήματα όπως τα ελικόπτερα και αεροπλάνα παρουσιάζουν το πλεονέκτημα της ταχείας ανίχνευσης των επικίνδυνων σημείων (hot spots) (πριν η πυρκαγιά γίνει αντιληπτή από κάποιον παρατηρητή) όμως έχουν υψηλό κόστος και υπάρχει κίνδυνος για τους ανθρώπους που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις.

Διαβάστε την συνέχεια στο περιοδικό www.fire.gr

 

About the Author

Leave a Reply